البين و رفع حوائج آنان صرف نموده و در اين راه از هيچ تلاشى فرو گذار نمىكرد و درب خانهء وى ملجأ و مأواى مراجعان ، و همواره باز و محل تردد نيازمندان و بى پناهان بود . مادر مادر ايشان سيده معصومه ، دختر حاج سيد زين العابدين از سادات محترم و بنام منطقه بود . معظم له درباره مادر و جد مادرى خود چنين مىنويسند : مادرم نيز از سادات موسوى است كه سلسله‌اى از سادات محترم هستند ؛ اگر چه در شناسنامه حسينى شناخته مىشوند . . . جد مادرى من مرحوم حاج سيد مهدى مىباشد كه مردم كراماتى را نيز به وى نسبت مىدهند . مادرم نيز گاهى مطالبى را از وى نقل مىكرد . جدم ، مرحوم حاج سيد زين العابدين به سخاوت مشهور بود و درب خانه‌اش به روى تمام افراد منطقه باز بود . حتى به ياد دارم كه يك حياط مخصوص براى ميهمان داشت و كسى نقل مىكرد كه من فقط موظف به آوردن آب از چشمه براى ميهمانان بودم . جدّ پدرى جد حضرت والد ، حضرت حجت الاسلام والمسلمين شيخ احمد از روحانيون ملا ، باسواد ، متقى و گوشه گير بود كه با اشتغال به كشاورزى امرار معاش مىنمود . ايشان دربارهء جد خود چنين نوشته‌اند : العالم الجليل الفقيه الاصولى الزاهد البارع الشيخ احمد ، كان اصغر ولديه [ اى وُلد ابيه ] سّناً و اكبرهم علما . درس العلوم العربيّة و الفقه و السطوح العالية حتّى رسائل الشيخ الانصارى و برع عند الاساتذة الكبار فى تبريز ؛ و ان لم اقف على أسامى أساتيده لكنه درس فاتقن و درس فاوضح و فكر فحقق و حقق فاحكم .